สุขสันต์วันพ่อ (Daddy, I love you)

สองวันที่แล้วเป็นวันพ่อที่ไต้หวัน ถึงพ่อไม่ได้อยู่ไกล้ๆ แต่ก็รู้สึกเหมือนกับว่าพ่ออยู่ข้างๆ ทุกครั้งที่โทรหาพ่อ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงพ่อ ในใจก็เต็มไปด้วยกำลังใจ คิดอยู่ในใจว่าต้องพยายามให้ตัวเองสำเร็จในชีวิต ต้องตอบแทนบุญคุณพ่อ ต้องให้พ่อมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น
เชื่อว่าคนทุกคนก็มีอดีตที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้ เคยทำอะไรๆที่ตัวเองยังไม่อยากจะยอมรับว่าตัวเองเคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน ทำเรื่องไม่ดีนะง่าย แต่จะกลับตัวนะยาก พอกลับตัวแล้วอยากให้คนอื่นยอมรับหรือกลับมาเชื่อในตัวเราเหมือนเดิมยิ่งยาก แต่หว่อเชื่อว่าคนทุกคนทำอะไรบางอย่างต้องมีเหตุผลของตัวเอง พ่อ ไม่ว่าคนอื่นจะมองพ่อเป็นคนแบบไหน ทุกสิ่งที่พ่อเคยพูดกับผม เคยสอนผม เป็นสิ่งที่ดีและสิ่งที่มีค่าในชีวิตของผม
ยังจำได้ว่า ทุกครั้งที่ไปหาพ่อ ก็เห็นในสายตาพ่อ มีแต่ความเปลื้อม ความดีใจ ทุกครั้งที่กอดพ่อ ก็รู้สึกถึงความอบอื่นที่มาจากตัวอ้วนๆของพ่อ พ่อเป็นคนที่ฉลาด เป็นคนที่ดูแลตัวเอง และเอาตัวรอดเองได้ ขอบคุณพ่อที่ดูแลตังเองได้ และดูแลได้ดีด้วย ทำให้ผมและพี่ไม่ต้องกังวัลเรื่องพ่อ มุ่งมั่นในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำ ผมอยากจะบอกกับพ่อว่า ชักวันหนึ่ง(ไม่นาน)ผมและพี่จะสำเร็จในชีวิตและเป้าหมายของเรา ตอนนั้นพ่อก็ไม่จำเป็นต้องเหนื่อนเหมือนกับตอนนี้อีก เราพวกผมนะพ่อ
ถึงแม้ตั้งแต่เด็กไม่ได้อยู่กับพ่อ แต่ผมกับพี่ไม่เคยที่๋โทษใครที่เกิดมากับครอบครัวนี้ กลับกัน ผมและพี่ดีใจด้วยซ้ำที่เราเกิดในครอบครัวนี้ ถ้าไม่มีเราในวันนั้น ก็ไม่มีทางที่จะมีเราในวันนี้
พ่อ ผมคิดถึงพ่อนะ และรักพ่อด้วย ดูแลตัวเองด้วยนะ
因為有你，讓這世界都變得不一樣。
爸爸，我愛你，也很想你，好好照顧自己… ^_^